Cilj ovog rada bio je da se sistemski ispita uticaj vaspitne atmosfere u osnovnoj školi na školsko postignuće učenika mlađih razreda. Istraživanje je realizovano na uzorku od 35 učitelja sa značajnim pedagoškim iskustvom, od kojih je 94% ispitanika bilo ženskog pola, a preko 60% je imalo više od 15 godina radnog staža u razrednoj nastavi. Metodološki pristup obuhvatio je deskriptivnu analizu i teorijsku sintezu, uz primenu ankete kao instrumentalne tehnike prikupljanja podataka. Polazna hipoteza bila je da ključni elementi vaspitne klime u školskom okruženju – uključujući kvalitet nastavno-vaspitnog rada, saradnju škole i porodice, kontinuirano profesionalno usavršavanje nastavnika, kao i negovanje vrednosti poput tolerancije i bezbednosti – pozitivno koreliraju sa nivoom školskog uspeha učenika. Rezultati pokazuju da 87% nastavnika smatra da dobra saradnja sa učenicima, roditeljima i kolegama ima najznačajniji uticaj na školsko postignuće, dok 73% naglašava važnost uvažavanja ličnosti učenika. Sa druge strane, samo 45% smatra da materijalno-tehnička opremljenost škole ima direktan uticaj na uspeh učenika. Ovi nalazi potvrđuju da škola, pored osnovne obrazovne funkcije, ima i presudnu vaspitnu ulogu u formiranju ličnosti i postignuća učenika. Rad doprinosi dubljem razumevanju interdisciplinarnih aspekata vaspitne atmosfere kao ključnog činioca u kvalitetu školskog obrazovanja i podstiče integraciju porodičnih i školskih vaspitnih strategija.